Pa OrKant's profilePaa orKantPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Paa orKant... ขออภัยเจ้าของสเปสนี้เข้าสู่โหมดรักคุดบ่อยมาก ...
June 26 บ่น 01 เมื่อหลายวันก่อน เราก็เขียนๆโพส ความรู้สึกของเรา สิ่งที่เราอยากจะทำ รักๆ อยากเลิก อยากรัก อยากเลิก เขียนแล้วลบไปหลายครั้ง สุดท้ายเราเลยคิดว่าลบไปเลยดีกว่า ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะมาอ่านเจอ แต่ที่แน่ๆถ้าเรากลับมาอ่านอีก แน่นอนว่าเราก็ต้องรู้สึกเจ็บ เพราะมันไม่ใช่อะไรที่ลืมได้ ตอนนี้ปวดหัวมาก กินข้าวแล้วอ้วกด้วย อันที่จริงอาการพวกนี้มันก็เป็นบ่อย แต่คราวนี้อาการปวดหัวมันจี๊ดมาหลายวันติดต่อกัน แล้วเราก็รู้สึกว่าเจ็บมากขึ้นทุกที ไปหาหมอมาแล้ว หมอให้ยามากิน ก็ยาแก้ปวด กับยา .... เขาว่ากินแล้วจะหลับสบายไม่เครียด หลับแล้วจะได้ไม่ต้องคิดมาก จะได้พักผ่อน แต่หารู้ไม่ ว่าเราไปคิดในฝันต่ออีก ไม่ว่าจะตื่นหรือหลับเหนื่อยพอกัน มียาหยุดฝันมั้ย อยากได้จัง อยากหลับไปเฉยๆ แล้วก็ไม่ต้องตื่นมาอีกเลย มันจะสบายไปไหม คิดมากเรื่องบ้า ๆบอๆ เป็นอย่างนี้นานๆไป อีกหน่อยคงจะบ้าจริงละนะ พอออกจากงานมาอยู่บ้าน มีแต่คนบอกว่า เราจะสบาย แต่อยู่บ้านมีงานให้ทำเยอะเลย เหนื่อยทุกวัน จริงๆเราชอบอยู่บ้าน ถ้าเราอยู่บ้านเราไม่ออกไปไหนเลย แต่ก็อีกนั่นแหล่ะ อยู่แต่บ้านไม่ได้ไปไหนเลย มันก็เบื่อ แต่ดีที่ไม่มีคนคอยเซ้าซี้ ให้อารมณ์เสียเท่าไหร่ โอ้ยยย...เขียนเองอ่านเอง แต่ เยอะจัง ไปเรียน หางานประจำทำ ฟรีแลน ดูแลบ้านกับสวน อะไรๆที่อยากทำ ก็เริ่มจะได้ทำแล้ว รู้สึกว่ามันสนุกดีจัง คิดว่าอีก10ปีข้างหน้าอยากมีสวนทุเรียนเป็นของตัวเองจัง ; ) PS.01 กำลังจะเปลี่ยนเบอร์ใหม่เร็วๆนี้ อย่าบ่นเรานะ ที่เปลี่ยนอีกแล้ว เหตุผลที่เปลี่ยนมันก็เดิมๆละ หนีปัญหา ติดต่อกันหลังไมค์ละกันนะ PS.02 พรุ้งนี้จะไปเที่ยวอีกละ (โดนบังคับไป) ทำตัวไม่ถูกเวลาคนหลายๆคน อยากให้ทำอะไรที่ไม่ไปในทางเดียวกัน แต่อยากให้ทำในเวลาเดียวกัน June 18 UP17 june 2009 โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า เมื่อหลายวันก่อนเราฝันเห็นเด็กแฝดคู่หนึ่ง ในฝันเราเหมือนรู้จักกันมานาน ก็ต้องรู้จักซินะ รู้จักดีด้วย TT - TT เขาบอกว่าอยากกินนู่นนี่ ตั้งหลายอย่าง หรือเขาอยากบอกอะไรเรามั้ง บางทีเพราะเราเจอหลานแฝดเราเลยเอามาฝันก็ได้ เมื่อเช้า เราเลยไปใส่บาตรมาเผื่อว่าเขาจะได้รับนะ แล้วเลยข้ามไปวัดระฆังว่าจะทำสมาธิซักหน่อย เพราะบรรยากาศภายในวัดร่มเย็นดี
แต่ข้ามไปถึงแล้ว เจอขายปลา ขายเต่า ของสะเดาะเคราะห์ อะไรพวกนั้น กลิ่นมันตีกันในหัว พะอืดพะอมจะอ้วก เราเลยว่า กลับดีกว่า สมแล้วที่เดินตลาดสดไม่ได้ เหอะๆ ใส่บาตรแล้วก็ไปโฉบๆแถววัดมาแล้วก็เหมือนจะรู้สึกสบายใจขึ้น นิดนึง ก็เมื่อวานมีคนทำให้โมโหด้วยหน่ะ ให้รอตั้งเกือบชั่วโมงครึ่ง ทั้งๆที่นัดไว้ดีแล้ว พอโทรไปถามสองครั้งก็บอกว่ากำลังออกมาเนี่ย เดินทางอยู่ แล้วจริงๆ ที่ที่เรารออยู่ก็คือปากซอยบ้านเขานั่นเอง บ้าแล้วเดินทางชั่วโมงกว่า ต่อให้บ้านอยู่สุดซอยก็เหอะ เราเดินเข้าไปเองยังไม่พอสิบนาทีเลย ยังออกมาไม่ได้เพราะอะไรก็บอกดิ จะได้ไม่โมโหกัน เราก็พยายามทำใจเย็นรอ ในใจมันเดือดปุดๆ พยายามคิดว่า โกรธคือบ้า โมโหคือโง่ แล้วนะ มันก็ยังไม่วายโกรธอยู่ดีอ่ะ เฮ้อ ...
แต่ตอนนี้ใจเย็นเป็นปกติแล้วนะ ...
เจอรถที่ชอบด้วย อยากได้ซักกะคันจังเลย
June write ของเรานี่มันยังไม่มีสาระซักกะ entry เลยนะเนี่ย 18 June 2009 UP ขำ ซึ้ง น่ารัก รัสเซลน่ารัก ตุ้ยนุ้ยเชียว คุณปู่ก็เหลี่ยมไปทั้งตัว ทั้งหน้าทั้งนิ้ว ( ไม่อิงการเมือง ) น้องหมาก็ฮา แม้บางจุดจะดูไม่สมเหตุผลไปหน่อย แต่ก็เล็กๆนะ ...
สงสัยจังว่า ทำไมไม่ทำแก้วน้ำออกมาให้ครบ มีรัสเซลกับบ้านแต่ไม่มีปู่ แปลกจริง ปู่นี่ตัวเอกเลยนะ ...
ไปดูกับน้องฮับอีกแล้ว น้องเลี้ยงน้ำกะป๊อบคอนอีกด้วย เหอะ ๆฉันนี่ช่าเป็นพี่ที่ดีจริง ๆ 555 แต้งกิ้วววนะจ๊ะ ที่ไปดูหนังเป็นเพื่อนพี่อีกแล้ว ซึ้งใจมาก ตอนแรกตั้งใจว่าจะดูที่ MBK ดันมีแต่โรง 3D รู้สึกว่าจะ 220 บาท
แพงด้วยแล้วก็ไม่ชอบใส่แว่นด้วย เลยไปดูที่สยามดิส 100 เดียว ... ช่วยเลิกกับฉันได้ไหม - ขนมจีน
ถ้าแค่เพียงห้ามใจ ไม่ยอมรับสาย
... ตรงใจทุกคำ TT - TT June 10 ตั๋วที่ไม่ถูกฉีกเมื่อวันจันทร์ไปสัมภาษณ์งานมาคะ เป็นบ.เล็กๆอยู่ในซอยลาดพร้าว 15 เดินจากต้นซอยไปถึงท้ายซอย หาไม่เจอค่า แต่เจอบ.อาร์เอส กะอาวองแทน ทีนี้เลยโทรไปถามที่บ.ก็กว่าจะมีคนรับก็นานมาก ปรากฎว่าเขาเดินกลับไปอีกทีบ.เพิ่งจะเปิด ฮึฮึ เรามาเช้าไปรึเนี่ย สัมภาษณ์ไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะได้รึเปล่า เพราะเขาบอกให้ทิ้งพอร์ทงานไว้ให้พิจารณาก่อน อื้มมม ... ก็มีแววเนอะ ( แววว่าจะไม่ได้ 555+) แต่ก็ช่างค่าไม่รีบร้อนอะไร รู้สึกว่ามันเหมือนเดจาวูนิดๆนะ คือเหมือนเคยมาแถวนี้ทั้งๆที่ไม่เคยมาแน่ๆ ที่จริงถ้าเอาเอกสารมาหลายๆชุดจะสมัครที่อาร์เอสซะเลย ก็อุตส่าเดินไปเจอซะขนาดนั้น ...
เมื่อวานสุดที่รักของเราก็ไปคุยงานแถวๆนั้นเหมือนกัน ซึ่งตอนที่เขาโทรมาเราก็กลับถึงห้องซะแล้ว เขาว่า เราสองคนนี่คลาดกันตลอดเลยนะ เราไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรรึเปล่าที่พูดออกมา ความจริงแล้ว เราก็คลาดกันเสมอ บางที สมมุตินะว่าถ้ามีรูปเยอะๆเหมือนเรื่อง HBD ละก็ เราอาจจะมองเห็นกัน ซ่อนอยู่ในรูปก็ได้ ฟุ้งอีกละ ...
และโดยที่ไม่ได้นัดหมาย ที่รักของเราและน้องฮับก็อยากดูหนังเรื่องเดียวกันขึ้นมา T4 เอาละซิ ... คือถ้านัดไปดูพร้อมกันได้ก็คงจะไม่มีปัญหา แต่มันไม่ได้นี่ซิ เริ่มรู้สึกว่าค้องแบ่งภาค หรือไม่ก็ต้องเลือกข้าง เพราะมันก็ไม่ใช่หนังที่เราอยากดูอีกต่างหาก ให้ดูตั้งสองรอบเห็นทีจะไม่ไหว และสุดท้ายของท้ายที่สุด ที่รักของเราก็ไปไม่ได้อ้างว่าต้องทำงาน เราก็เลยได้ไปดูกับน้องฮับ ที่จริงก็สัญญากะน้องไว้ก่อนด้วยแล้ว เลยดีใจที่ไม่ต้องเลือกอะไร ไม่ชอบที่จะต้องลำบากใจ เพราะมันอาจจะตมมาด้วยเรื่องของการโกหก น่าแปลกที่ไม่มีใครฉีกตั๋วเราเลย พนักงานดูตั๋วแล้วก็ไม่ฉีก ตั๋วของเราเลยยังไม่มีริ้วรอย สวยงาม เอาไปเนียนดูใหม่อีกรอบจะได้ม่ะน๊า หนังก็เครียดดี แอคชั่นล้างผลาญดี ...
ดูจบก็เวลาห้างปิด เหล่าเอเอฟก็คงกลับบ้านแล้ว เราก็ต้องกลับเหมือนกัน ตั้งใจว่าจะนั่งรถเมล์กลับ เพราะป้ายรถเมล์ที่อยู่ใกล้กับหอมันไม่มืด เดินสบาย ก็รอรถนานมาก ไม่มีรถเมล์ผ่านมาเลยซักกะคัน ตอนที่มารอมันแค่ห้าทุ่มกว่านิดๆเท่านั้นเองนะ ไม่มีรถแล้วเหรอ งงอ่ะ ที่สุดก็เลยไปขึ้น BTS กลับแทน ก็ดีที่ตัดสินใจได้เร็ว น้องก็เดินมาส่ง เพราะรถใกล้จะหมดเหมือนกัน คนแทบจะไม่มีเลย นั่งแล้วเง๊าเหงา หุหุ
จาก BTS ถึงหอเราค่อนข้างจะมืดเลยไม่อยากเดินตอนกลางคืนเท่าไหร่ ก็มันน่ากลัว เดินไประแวงไปหมดเลย มือถือนี่กด 191 รอแล้วนะ ถ้ามีอะไรจะกดโทรออกก่อนเลย แต่ก็ไม่มีอะไร ไม่มีคนเลยด้วย มีแต่มะหมาเดินกันขวักไขว่ ...
ส่วนเมื่อวันอังคารต้องเหนื่อยอีก 1 วัน เพราะต้องไปติดต่อเรื่องที่ว่างงานจะได้รับเงินทดแทน 30 % ไว้กินหนม เอ ... แล้วนอกจากนี้เราต้องติดต่ออะไรบ้างหว่า เริ่มชักจะงง ไปติดต่อก็เร็วมากเลย กรอกข้อมูล รอสัมภาษณ์แปร๊บบบเดียวเสร็จ แม่ก็โทรมาจิก 555 ว่าทำไรถึงไหนแล้ว ก็กว่าเราจะตื่นก็ 10 โมงกว่า มาทำเอกสารก็บ่ายแล้ว ปรากฏว่าแม่ไปบ้านย่าที่อัมพวา แล้วก็เลยจะแวะมาหาเรา เราก็เลยให้มารับที่กระทรวงซะเลย ก็กลับบ้านกะแม่จะได้ไม่เสียตังไง ...
อยากบอกว่า ประเทศไทยร้อนมาก ... เมื่อเช้าแม่วานให้ซักผ้า แต่ว่านะ เค้าโดนที่นอนดูดวิญญาณอ่ะ ลุกไม่ขึ้นเลย คือ เวลานอนฝันเยอะมากแล้วก็จะเหนื่อย แถมบางทียังชอบฝันว่านอนไม่หลับอีก ก็เลยตื่นไม่ค่อยจะไหวบ่อย ๆ ทีนี้วันนี้ กว่าจะตื่นก็ตั้งเกือบเที่ยง ตายแล้วจอร์ท ซักผ้าตอนบ่ายจะแห้งป่านไหนละเนี่ย เดี๋ยวแม่เห็นก็จะบ่นอีก 555 เดินไปเดินมาก็เลยเก็บของโน่นนี่ เลยทำความสะอาดบ้านซะเลย ทำไปทำมารกกว่าเก่า สนุกดีนะทำความสะอาดบ้านนี่ จริงๆก็ชอบงานนี้ แต่ถ้าทำเป็นประจำก็น่าเบื่อซินะ แล้วถ้าโดนใช้ให้ทำก็คงจะไม่ชอบ เวลาใครใช้ให้เราทำอะไรแต่เรายังไม่อยากทำก็จะบอกว่าเดี๋ยวก่อน บางทีก็ไม่ใช่ไม่อยากทำ แต่มันยังไม่อยากทำตอนนี้มากกว่า เท่านั้น ตอนนี้เก็บห้องตัวเองเสร็จแล้วละ ขยะเพียบ สะสมไว้ ส่วนห้องอื่นๆกวาดแล้วถูแค่นั้นไปก่อน ถ้าพรุ้งนี้ขยันค่อยทำใหม่ อิอิ June 05 อารมณ์สีเทาเราคิดเสมอว่าซักวัน เราคงจะต้องตาย แต่จะตายยังไงเราไม่รู้ อาจจะแก่ตาย ก็ดีนะแก่ตาย มีคนดูลายมือให้บอกว่าจะอายุยืน เราก็ไม่รู้ว่าจะอายุยืนไปทำไม แก่มากๆถ้าทำอะไรเองไม่ได้มันก็ลำบากลูกหลาน อาจจะเกิดอุบัติเหตุตาย ถ้าจะตายแบบนี้ก็ขอแบบตายทันทีนะ และสิ่งที่เรารู้ในขณะนี้คือเราจะไม่ฆ่าตัวตายแน่นอน ก็ถ้าทำแล้วมันไม่ตายแต่พิการละ จะเ็จ็บใจตัวเองมากกว่ามั้ย ป๊ากับแม่ก็คงจะต้องลำบากที่จะดูแลเรา มันก็คงจะยิ่งเจ็บใจกว่า และเราคงทนไม่ได้กับสายตาของคนอื่นที่จะมองเรา สงสาร สมเพช อะไรทำนองนั้น และเขาก็ว่ากันอีกว่า ถ้าเราฆ่าตัวตายในชาติหนึ่งแล้ว ชาติต่อๆไปเราก็อาจจะต้องฆ่าตัวตายอีก ซ้ำไปซ้ำมา .... แต่ก็อีกนะ แฟนเราก็ดูลายมือให้เหมือนกัน เขาก็ถามเราว่าเราเคยคิดจะฆ่าตัวตายมั้ย เขาว่าห้ามทำนะ เหตุผล บลาๆๆๆอืมม ... ถึงจะรู้และตั้งใจจะไม่ทำแต่เราก็คิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง ก็พวกเรื่องความรักไม่สมหวังอะไรทำนองนั้น ที่คิดก็เพราะเจ้าคนที่ดูลายมือให้นั่นแหล่ะ แต่ว่า พอคิดได้ก็เห็นหน้าป๊ากับแม่ลอยมาทุกที ถ้าตอนที่คิดจะทำอยู่นั้น ขอแค่มีกำลังใจเข้ามาเพียงนิดเดียว บางทีก็ทำให้เราหลุดพ้นจากความคิดนั้นได้ แทบจะเกิดใหม่เลยคะ อีกอย่างหนึ่งคือ มีครั้งหนึ่งที่เรารู้สึกแย่ แบบว่าแย่มากๆ เพื่อนชวนไปเล่นน้ำที่บ้านเขา และเราก็ได้กระโดดน้ำจากสะพานสูงๆครั้งแรก ช่วงที่กระโดดลงไป เรารู้สึกว่ามันนานมาก ความคิดต่างๆมันก็พรั่งพรูออกมา พอมานึกเทียบกัน ถ้าเรากระโดดตึกระหว่างทางเราก็คงคิดได้พอดี ว่าไม่ควรฆ่าตัวตายเลยนะ ถ้าเป็นการฆ่าตัวตายแบบอื่นเราก็ไม่รู้ว่าอารมณ์นึกคิดเป็นแบบไหนนะ คงจะคล้ายๆกันนี่แหล่ะมั้ง ...
กำลังคิดว่าวันนี้เป็นอะไรอยู่ใช่ไหม คำตอบคือ หนูไม่ได้เป็นอะไรคะ แค่เสพสื่อมากเกินไป เลยย้อนคิดเรื่องตัวเองนิหน่อย นิหน่อยจริงๆ ...
นี่คือ มะเหมียว ตัวใหม่ในสังกัดคะ
หลงมาจากไหนไม่รู้แต่มานอนกลิ้งอยูในบ้านเค้าเฉยเลย แถมยังหน้ามึนไม่รู้เรื่องอีก หุหุ ชื่อ ฝรั่ง คะ รักได้รักไปแล้ว - Four Mod June 01 ฉลอง
ถ่ายเองบ้าเองอยู่คนเดียว 555+ พยายามแค่ไหนคิดดูละกัน ... เปิดโหมดพาโนราม่า+10วิ แล้วก็วิ่งๆนะ เหนื่อยพอควร สังขารมันไม่ค่อยไหว เมื่อวานพักอยู่ที่ภูผาและลำธาร รีสอร์ท เรื่องราคาเท่าไหร่อย่าถาม เพราะไม่รู้ พอดีเพื่อได้ห้องฟรีมา อิอิ ...
เดินทางไปสุราษฏร์ ขึ้นรถเที่ยว 2 ทุ่ม ถึงโน่นก็ตี 5 กว่าๆ ก็ได้ประสบการณ์ดีเลย คือ จองรถตู้จะไปเขาสกไว้สองที่ ปรากฏว่ามีแค่เราสองคน พี่คนที่ทำหน้าที่ให้จองรถเลยให้เรานั่งรถเมล์ไป ก็โอเค้ (เสียงสูงด้วย) นั่งสายสุราษ - ภูเก็ต กระเป๋ารถแอบหื่นเล็กน้อย นั่งไปก็ราวๆสองชั่วโมงเห็นจะได้ รถก็จอดหน้ารีสอร์ท เดินเข้าไปอีกนิดหน่อยก็ถึง
แสงสีเขียวนี่มันแลดูสบายตา สบายใจจริงๆ แต่ให้อยู่กับต้นไม้เลยเพียวๆ ทำไม่ได้อ่ะ ติดเน็ทงอมแงมเสียแล้ว ถ้าไม่มีเน็ทสองสามวันยังพอคุย แต่ขาดไปเลยระยะยาวนี่คงขาดใจ 55+
มาเที่ยวคราวนี้แม่บอกว่าผู้หญิงสองคนไปกันยังไงเนี่ย อันตราย จนแม่เห็นเพื่อนจึงเข้าใจผิดๆว่า 55+ เรามีแฟนเป็นทอม ยังไงก็คงดูแลปกป้องเราได้บ้าง (มั้ง) เลยให้มา แล้วก็ดูแล ดีจริงๆนั่นแหล่ะ 555+ ส่วนคุณแฟนตัวจริงนั้นก็พูดเหมือนกันว่า ไปกันยังไงผู้หญิงสองคน แล้วทำไมคุณไม่ไปด้วยละค๊า ถ้าไม่ไปก็เงียบไปเลย
พอถ่ายรูปนี้เสร็จแล้วมาดูรู้สึกว่า กำลังทำหน้าเหมือนบอลลูน 555+ ตาถลนได้อีกอ่ะ
ที่นี่ตอนที่เรามาไม่มีบรรยากาศพระอาทิตย์ขึ้นหรือว่าพระอาทิตย์ แต่มีหมอกปกคลุมยามเช้า ซึ่งยอดเขาหายไปเลย พอสายๆหน่อย เรารู้สึกว่า หมอกละลายแหงๆ ละอองปลิวไปในอากาศเย็นดี คล้ายๆฝนจะตกแต่ก็ไม่ใช่
มิน่าเมื่อคืนถึงรู้สึกว่าหนาว หมอกลงทั่วขนาดนี้
...
สุดยอดนางแบบ บ้าถ่ายรูปพอกันทั้งคู่
แป้งที่โบ๊ะหน้าเริ่มลอกละ เดี๋ยวต้องกลับไปโบ๊ะใหม่
น้องหมาชื่อ สายหมอก (มั้ง) แต่เราจำเป็นสายไหมอ่ะ น่ารักมาก ขนฟูๆ รายนี้บ้ากล้องเหมือนกัน อิอิ ถ้าบอกถ่ายรูปหน่อยก้จะนั่งนิ่งให้ถ่ายเลย ...
ถ่ายรูปกันจนสะใจ คนที่ไปก็คงมีมุมๆเดียวกันติดมาเยอะอ่ะนะ ท้องมันก็ร่ำร้องให้ไปหาข้าวกินซักที ข้าวเช้าเป็นบุฟเฟ่ เพื่อนบอกว่ากินไม่อิ่ม รีสอร์ท สวยดี มีเรือให้พาย ส่วนนอกนั้นก็ไม่มีอะไรให้ทำแระ ตอนที่รอรถอยู่สุราษถามได้ความมาว่า ถ้าไปรีสอร์ทอื่น จะมีอะไรให้ทำเยอะกว่า แต่ไม่รู้ว่าเยอะแค้ไหน ไว้คราวหน้านะ
ดีว่าลงทุนแบกโน้ตบุคกับลำโพงแล้วก็หนังสือมาอ่านด้วย ก็เลยพอให้มีอะไรทำ อย่างอื่นบ้าง ต่อเน็ท อ่านหนังสือไปตามเรื่อง หนังสือที่เราเอามาคราวนี้ก็เรื่อง ธรรมมะชิว ก็ชิวดี อ่านไปฟังเพลงไป ... หลับสบาย
อุตส่ามาเที่ยวตั้งไกลยังมานอนต่อเน็ทเล่นได้อีกอ่ะคนเรา
พาน้องสาวมาเที่ยวด้วย แต่ถ่ายน้องแค่รูปเดียวเอง นอกนั้นปล่อยให้น้องเฝ้าของตลอด อิอิ ... คนที่มาก็ถือกล้องกันมาคนละตัวสองตัว เข้าใจว่าคนไทยชอบถ่ายรูปกันจริงๆ เมื่อวานเจอคุณ ... (นึกชื่อไม่ออก) จากรายการโฟโต้สตอรี่หน่ะ มาถ่ายรายการด้วย ไม่แน่คุณอาจจะเห็นเราแวบๆตามซอกตามหลืบก็ได้ อิอิ ...
ออกจากรีสอร์ทเพื่อที่จะเดินทางต่อ ระหว่างที่รอเวลารอรถก็คิดกับเพื่อนว่าน่าจะหาของขึ้นชื่อของที่นี่กินซะหน่อย ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอะไรอร่อย เลยถามลุงคนที่ขับรถสองแถวที่จะนั่งเข้าไปตลาดในเมือง ลุงบอกว่า หมูกะทะอร่อย 555+ แต่ก็รู้สึกว่าลุงใจดี เท่ด้วย เรากับเพื่อนก็เดินหาไรกินที่ตลาดต่อไป ถามใครๆก็บอกว่าไม่มี มีแต่ของธรรมดา งั้นขอทิ้งท้ายไว้ว่า สงสัยต้องวานรายการตลาดสดสนามเป้าไปเปิดตลาดซักหน่อย จะได้รู้ว่าสุราษฏร์มีอะไรเด็ด ...
โอ๊ะๆๆ มีแถมอีกรูป เราชอบมาก 555+ จูออน ตัวฉันเรืองแสงได้
May 28 วันนี้ ... ทำงานวันสุดท้ายทำงานวันสุดท้ายที่บริษัทนี้ .....
เราดีใจมากที่ได้ทำงานที่นี่ แต่ก็มีอะไรหลายๆอย่างที่มันทำให้เราตัดสินใจว่าควรจะไป
...
เรามีอะไรหลายๆอย่างที่ยังไม่เข้าใจตัวเอง และยังทำใจให้มันรับและพอใจไม่ได้
อยากจะขออยู่กับตัวเองซักพักแต่ก็ไม่ได้เพราะมันก็เหงา
...
ดังนั้นขอหยุดพัก หยุดคิดซักแป๊บแล้วจะกลับมาใหม่
... May 17 วันนี้คุณเปียกฝนกันหรือยังเอ่ยคือตั้งแต่ที่ฝนตกเมื่อวานจนถึงวันนี้ เรายังไม่เห็นว่าฝนหยุดเลย แค่ตกน้อยเม็ดลงบางเวลาเท่านั้นเอง เมื่อคืนนอนสบายกันใช่ม่ะล่า เช้านี้เลยไม่อยากตื่นมาทำงานกันเลยใช่หรือเปล่า ...
เมื่อวานเราเปียกฝนมะลอกมะแลกมากกว่าจะถึงที่ทำงาน เพราะวันก่อนลืมร่มไว้ที่ที่ทำงาน เปียกถึงขนาดที่ ต้องเดินกลับห้องไปอีกรอบเพื่อเปลี่ยนชุดเลยละ ส่วนวันนี้ 555+ ไม่เหมือนเมื่อวานอีกแล้ว เพราะไม่ลืมเอาร่มกลับบ้าน แถมวันนี้ใส่กระโปรงอีก ยังไงก็ไม่มีขากางเกงให้เปียก 555+ นี่คือบรรยากาศวันนี้ มองไปกลางภาพจะเห็น BTS วิ่งต่อส่วนขยายด้วยนะ แต่ว่าตอนทีถ่ายยังมองไม่เห็นอ่ะ เพราะรถยังวิ่งมาไม่ถึง 555+ วันที่ 15-16 พ.ค.นี้ BTS ส่วนต่อขยายสายสีลม นั่งฟรี ด้วยนะ ว่างๆมานั่งเล่นดูทางกันได้ แต่ข้างทางที่เห็นคงเต็มไปด้วยการก่อสร้างคอนโด ...
ชอบหน้าฝน เพราะอากาศเย็นสบาย แต่ที่ไม่ชอบคือเวลาไปไหนๆแล้วเปียก กับ ทำไมฝนตกแล้วต้องรู้สึกเหงาด้วยนะ ไม่เข้าใจเลย ... ตอนนี้คนที่เรารู้จักกำลังป่วยด้วยอาการที่หนักหนาพอสมควร อยู่สองคน |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
